donderdag 14 april 2016

Zwangerschap | Hoe wij mijn zwangerschap aankondigde...

Zodra wij een positieve test in handen hadden, begonnen mijn hersenen te ratelen. Op welke manier zouden we aan onze ouders hun eerste kleinkind aankondigen? Ik vond dat het op een speciale manier moest gebeuren. Elke zwangerschap is natuurlijk een feestje waard, maar omdat het zowel ons eerste kind is als het eerste kleinkind van onze ouders, wilde ik er extra moeite voor doen. Dat werd dus brainstormen. Op internet vond ik genoeg leuke dingen, maar ik vond het allemaal vrij simpel. Ik wilde iets waarbij het misschien niet gelijk duidelijk was, zodat we onze ouders toch nog een beetje lieten raden. Uiteindelijk vonden mijn vriend en ik iets wat ons heel erg leuk leek en we gingen aan de slag.



Vaak zag ik als tip om iets met een boekje te doen wat "oma" of "opa" in de titel bevatte. Dit is in mijn achterhoofd blijven hangen vanaf het begin, maar ik wilde nog iets extra's. Ik zag op Facebook de babyversie van Minions voorbij komen met daarboven geschreven Mini-ons. Dit vond ik zoiets leuks! Mijn vriend kwam met het idee om eerst de cupcakes aan onze ouders te laten zien en daarna het boek te geven. Mochten ze het met de cupcakes nog niet door hebben, dan kwamen ze er wel achter met het boek. Dus eerst de inkopen gedaan die we nodig hadden en en toen aan het bakken geslagen. We hebben alle details gedaan met fondant en dat viel ons eerlijk gezegd wel even tegen. We werken sowieso bijna nooit met fondant en dan zulke kleine details maken die wel goed duidelijk moesten zijn, zorgde ervoor dat we daar relatief veel tijd aan kwijt waren.

Op Valentijnsdag was het dan zo ver. Gewapend met platte pakjes waarin de boeken "Ik vind je lief oma" en "Ik vind je lief opa" zaten en een doosje met de cupcakes met daarboven Mini-ons geschreven gingen we naar mijn schoonouders en mijn ouders. De cupcakes waren duidelijk genoeg gelukkig, dus het boek was gewoon een cadeau in plaats van een hint. De reacties waren heel leuk, dus Valentijnsdag was dit jaar extra speciaal.

 

Mijn (schoon)ouders hebben we het verteld toen ik net 7 weken zwanger was, dus de angst was wel aanwezig dat het nog mis zou gaan. Mijn vriend en ik hebben ons toen afgevraagd dat mocht het misgaan met welke mensen we dat zouden willen bespreken. Zo kwamen we erop uit dat we eigenlijk onze vrienden ook wel in wilden lichten, zodat die ook wisten dat ik zwanger was. Dat maakt het toch iets makkelijker om het bespreekbaar te maken mocht het misgaan.

Om het maar "gewoon" te vertellen, dat vond ik niet leuk genoeg. Al jaren bedenk ik creatieve manieren om een zwangerschap aan te kondigen en ik geniet ook van de verhalen van anderen over hun creatieve aankondigingen. Voor onze vrienden zijn we dus weer aan het bakken geslagen, maar deze keer werden het gevulde cupcakes. Cupcakes bakken, uithollen, vullen met blauwe en roze muisjes, weer dichtstoppen, fontant op de bovenkant en serveren maar! De eerste hap is gegarandeerd een succes, de meesten keken waarom ze op iets hards beten en daarna werden de cupcakes snel aan de kant gelegd om ons te feliciteren.

Hoe verder ik richting de 12-weken grens ging, hoe meer het ging kriebelen om het de rest van de familie te vertellen. Met mijn vriend had ik afgesproken dat we het pas gingen vertellen als we de uitslag van de combinatietest binnen hadden. Toeval wil dat we deze tegelijk kregen met de intake bij de verloskundige, waardoor we met 12 weken de uitslag hadden en het gelijk konden vertellen aan de rest van de familie.

 

Deze keer hebben we het niet verteld met baksels, maar met een uitnodiging voor een feestje. Op de foto heb ik de gegevens weggevaagd in verband met privacy. Bij "wanneer" had ik de uitgerekende datum gezet, bij "waar" ons adres en als afzender "groetjes van baby *achternaam*. We hadden expres pas de hint in de afzender verstopt, zodat ze eerst alles zouden lezen en pas op het laatst erachter zouden komen. 

En toen... was het tijd voor Facebook. Eigenlijk wilde ik het niet gelijk met 12/13 weken op Facebook zetten, maar mijn buik begon toch al behoorlijk te groeien. Om mensen nou in de verlegenheid te brengen met de vraag of ik nou "gewoon" was aangekomen of zwanger was, toch maar besloten het "zo vroeg" op Facebook te zetten. Tijd voor een paar schoenen van mijn vriend, een stel hakken van mij en babysokjes, een stel krijtjes en krijtbordjes en de onderstaande foto was geboren.



Mijn mobiel ontplofte toen ik eenmaal de foto erop had gezet. Likes en reacties op Facebook, Whatsappjes, telefoontjes, met elke minuut voelde ik me trotser worden. Hoewel het aantal reacties, likes en felicitaties niets te maken hadden met het feit hoe blij wij zijn met de zwangerschap, het is toch fijn om te merken dat je zwangerschap door de omgeving zo liefdevol wordt ontvangen.

Ik besef me dat ik door zoveel verschillende manieren te gebruiken om mijn zwangerschap aan te kondigen het moeilijk is om het bij een eventuele tweede zwangerschap even leuk te doen of zelfs te overtreffen. Toch wilde ik het graag doen, wie weet blijft het bij één kind en dan heb ik spijt dat ik het niet op de manieren gedaan die ik graag wilde. En voordat een eventuele tweede aangekondigd moet worden, zijn er alweer een aantal jaren verstreken waarin ik inspiratie kan op doen.

Hoe hebben jullie je zwangerschap aangekondigd?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...