zaterdag 30 mei 2015

Persoonlijk | Hebberigheid van de mens

Al sinds dat mijn vriend en ik hebben gesproken over samenwonen, ben ik begonnen met mijn spullen uitzoeken. Mijn kamer ligt en staat bomvol met spullen die ik straks toch niet meer ga gebruiken. Nu heb ik nog tijd genoeg om alles uit te zoeken, straks als we gaan verhuizen komt dat er niet meer van. Elke keer zocht ik een klein stukje uit en zo kwam ik tot de ontdekking dat ik veel spullen had waar ik vanaf wou. Veel was nog te goed voor het eindstation prullenbak, maar wat doe je ermee? Zo bleef het alsnog een poos op mijn kamer in een hoek staan, totdat ik besloot dat ik het op een zogeheten "weggeefhoek" ging zetten.




Nou en dat heb ik geweten! Ineens ontplofte mijn Facebook. Elke minuut kreeg ik wel een melding dat iemand op een foto had gereageerd dat hij belangstelling had. Zoveel bijzonders had ik in mijn ogen niet op de Weggeefhoek gezet. Wat parfum, nagellak, make-up, een heel oud foto-toestel, oorbellen, haarknipjes, allemaal spullen waarvan ik dacht dat niemand er echt belang bij zou hebben.


Hoe komt het dan toch dat iedereen het zo graag wil hebben? Inclusief privéberichten en zielige of uitgebreide verhalen waarom ze vinden dat zij het meeste recht hebben op hetgeen wat ik weggeef. Is het omdat het gratis is? Omdat het best veel is wat er weggaat? Wat de reden ook is; mensen worden blijkbaar hebberig als iets gratis is. Nu zijn er al vele moppen over gierige Nederlanders die alles gratis willen hebben en mijn ervaringen met de Weggeefhoek bevestigingen die alleen maar.

Het stond er nog geen uur op en ik was het zat; ik ben mensen gaan uitkiezen die het mogen ophalen. In de hoop dat dan alle berichtjes en meldingen ophouden. Zelfs nadat ik had aangegeven wie het mocht komen ophalen, bleven mensen reageren dat ze het graag kwamen ophalen. Wat ik had verwacht toen ik het erop zette, weet ik eigenlijk zelf niet. Maar één ding is wel zeker; dit had ik echt niet verwacht. Nu hopen dat de mensen die ik heb uitgekozen het daadwerkelijk komen ophalen, anders begint het hele circus weer van voren af aan. 

Edit: Ik heb dit artikel geschreven net nadat ik mensen had uitgekozen om spullen op te halen. De eerste spullen zijn weg, de mensen kwamen op de afgesproken tijd en sommigen namen zelfs nog een reep chocolade mee om mij te bedanken. Totaal niet nodig, maar wel super lief. Als ze gewoon op tijd waren gekomen, was ik ook al blij geweest. Hoewel dit artikel misschien verbazing uitstraalt en een enigszins negatieve ondertoon heeft, ben ik heel blij dat mijn afgedankte spullen een nieuw huisje hebben gekregen. Nu ben ik ook selectief geweest met het uitkiezen van mensen die het mogen ophalen en weet ik dat bijvoorbeeld mijn nagellak terecht is gekomen bij verstandelijk gehandicapte mensen. Dat maakt mij blij en dat is ook de reden dat ik mijn spullen op de Weggeefhoek heb gezet. Wat is nou fijner om te bedenken dat ik iemand anders blij heb gemaakt met spullen die anders in de prullenbak waren beland?

1 opmerking:

  1. Het ergste is als men ook nog eisen gaat stellen hoe en wanneer iemand zijn spullen gratis weggeeft, de treurigheid ten top, wees er blij mee dat iemand wat weg wil geven maar ga geen eisen stellen hoe dat gaat, dat bepaald de weggever helemaal zelf. ;)

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...