zondag 17 maart 2013

Paardenverhalen #3

Vandaag weer een stukje persoonlijke update, zoals jullie weten rij ik ook paard. Een keer in de zoveel tijd schrijf ik hier een stukje over en vandaag leek het me wel weer eens tijd om te vertellen wat ik gisteravond heb meegemaakt.
Ik had gisteravond wedstrijd, een dressuurwedstrijd. Dressuur is wat Anky van Grunsven en Adelinde Cornelissen doen, dus met je paard oefeningen doen, waarbij het moet lijken alsof alles vanzelf gaat. Nou rij ik niet op niveau van Anky en Adelinde, dus bij mij mag het wat minder goed gaan haha.


Het 'gedoe' begon al met het paard waar ik op moest rijden. Ik was ingedeeld op Sarantos, a.k.a de grote vriendelijke reus, aangezien hij bij zijn rug al 1,78 m hoog is. De laatste weken gaat het niet meer zo fijn tussen mij en Sarantos, maar dat is puur mijn eigen gevoel, want het ziet er elke keer super uit. Daarom zag ik er een beetje tegen op om de wedstrijd op hem te moeten en ik vroeg of ik op Luuk mocht. Dat mocht, dus ik zou de wedstrijd op Luuk gaan. Maar met het oefenen ging het totaal mis, Luuk liet me alle hoeken van de bak zien en de controle was ver te zoeken. Luuk is een paard dat jouw gevoelens heel duidelijk spiegelt en aangezien ik het de laatste tijd zo ongelofelijk druk heb en chaotisch ben, werd Luuk dit ook. Gistermorgen, een paar uur voordat de wedstrijd begon, stond ik dus vreselijk in dubio welk paard ik nou ging pakken voor de wedstrijd. Vooral omdat ik op een hoog niveau rij, is het belangrijk om een paard te hebben die dit niveau ook aankan. Mijn instructrice twijfelde of Luuk dit wel aan kon en of ik genoeg rust kon pakken om rustig door die proef te gaan.

Hij kan ook zulke mooie bekken trekken...

Het niveau bij de onderlinge wedstrijden op onze manege is F1 t/m F20, F1 is het laagste en F20 het hoogste. Ik rij in de F14, of eigenlijk zelfs in de F15, maar door een foutje moest ik nog een keer een promotiepunt in de F14 halen. Door dat foutje blijf ik hangen in de F14, aangezien ik de afgelopen wedstrijden geen promotiepunt had gehaald. Een promotiepunt is als je 210 punten hebt gehaald, wat betekent dat je gemiddelde van alle punten die je krijgt een 6 is.

Na veel twijfelen en overleggen met mijn instructrice koos ik er toch voor om Sarantos te gaan rijden met de wedstrijd. Mijn instructrice is helemaal weg van de combinatie die Sarantos en ik vormen en elke keer als ik hem rij, zegt ze dat we voor elkaar zijn gemaakt. Rij ik een ander paard, krijg ik te horen dat ze het toch minder mooi vindt dan wanneer ik op Sarantos zit. Sarantos is een jong paard, dus we hadden afgesproken dat ik ruim voordat ik mijn proef zou moeten rijden er al op zou zitten, zodat ik hem helemaal warm en los kon rijden.

Ik zou als enige op Sarantos moeten, wat ook betekende dat ik zou moeten vlechten. Ik had een hele mooie tijdsplanning gemaakt, om 10 uur 's avonds zou ik moeten rijden, wat betekende dat ik er kwart over 9 Sarantos begon te rijden om het warm te maken. Om 8 uur 's avonds was ik op de manege, dus dan had ik meer dan een uur om hem klaar te maken, te vlechten, op te zadelen en dergelijke. Ik kom dus heel ontspannen aan op de manege en begin hem te poetsen en opeens hoor ik dat ik niet om 10 uur rij, maar om half 10. Ik zou er met een kwartier al op moeten, anders had ik niet genoeg tijd om hem te rijden en hij was nog niet gevlochten. Paniek in de tent! Met drie mensen hebben we hem klaar gemaakt, een vlocht zijn staart, een poetste en zadelde hem en ik ben als een gek zijn manen gaan vlechten.

Al dat gevlieg om Sarantos heen maakte hem een beetje zenuwachtig en hij begon wat op de plek te dansen, maar hij was op tijd klaar. Om kwart voor 9 zat ik erop en toen werd er gezegd: "Waarom zit je er nu al op als je om 10 uur pas hoeft te rijden?" Alle stress voor niets, er was verkeerd gereden en ik zou inderdaad pas om 10 uur rijden. Om Sarantos weer af te zadelen en binnen een half uur weer op te zadelen vond ik ook niets, dus ik heb heel rustig met hem gestapt en hem rustig opgepakt zodat we ruim op tijd klaar waren om onze proef te rijden.

Even relaxen

Doordat ik zoveel tijd in hem had gestopt was Sarantos helemaal ontspannen en ging het heel erg goed. Tijd om de bak in te gaan en te knallen tijdens de proef! We kwamen de bak in en Sarantos zag overal bakspookjes. Weg alle ontspanning die we hadden, hij sprong alleen maar weg en schrok overal van. Ik baalde ongelofelijk en toen hoorde ik ineens dat ik mijn proef moest stoppen. De jury had het verkeerde protocol voor zich, namelijk van de F15.... Ze konden mijn proef niet beoordelen, omdat ze nergens hun punten konden opschrijven en niet wisten welke figuren ik moest rijden. Er werd gevraagd of ik weer terug wou naar de andere bak of dat ik even wou wachten. Ik heb ervoor gekozen om even terug te gaan, zodat ik Sarantos weer kon laten ontspannen en we weer helemaal fris de ring in konden. Een hele goede keuze, want toen we nog een keer onze proef mochten doen ging het super! De bakspookjes waren verjaagd en Sarantos danste door de proef heen. Blijkbaar heeft de jury dit ook gezien, want bij de prijsuitreiking werden we 3e :) Ik was natuurlijk super trots op hem en echt heel erg blij.

Een stukje van mijn proef

Het enige wat ik merkte is dat Sarantos tijdens de proef moest plassen. Alleen hij plast nooit in de bak, alleen in zijn eigen stal... Hoe verder de proef naderde, hoe moeilijker hij begon te lopen. Toen ik hem op stal zette, begon hij ook gelijk te plassen. Volgende keer voordat we dus de bak in moeten, even naar zijn stal om te kijken of hij moet plassen haha. Mijn instructrice heeft de proef gezien en die zei bij de uitreiking: "Ik zei toch dat jullie voor elkaar waren gemaakt." Wat ik ook heel erg leuk vond is dat de jury als extra commentaar erbij zette: Nette proef, leuke combi, kunnen nog ver komen! Altijd leuk om ook van anderen bevestigd te krijgen dat je echt bij een paard past.


Mijn grote topper Sarantos

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...