woensdag 20 februari 2013

Paardenverhalen #2

Zoals jullie al in My Lovely Life #12 konden lezen, ging ik weer met mijn vriendin paardrijden. Het lijkt wel alsof het bij ons nooit goed kan gaan. De vorige keer duurde het nogal een poos voordat we de paarden hadden gevangen uit de wei. Ze stonden nu gelukkig op stal, maar dat garandeert niet dat het ook goed gaat....





Het begon al met het feit dat de rest van de paarden naar buiten gingen en ‘onze’ paarden binnen moesten blijven. Luuk begon heel erg hard te hinniken en rondjes te draaien en Desteny begon tegen haar deur aan te schoppen. Ja ze zouden toch eens vergeten worden… Maar ja, dan moet je dus een paard opzadelen wat graag de wei in wil. Je komt eraan met je zadel, dus de boxdeur moet best een stuk open voordat jij er met zadel en al doorheen past. Goed opletten dat ze je niet opzij beuken en keihard naar de wei rennen, want dat waren ze wel van plan.

Nou het opzadelen zat erop, blijkbaar hadden ze zich erbij neer gelegd dat ze eerst moesten rijden, want ze waren ineens zo mak als een lammetje. Op naar de bak, waar het tweede probleem begon. Ik was nog geen stap in de bak of Luuk begon naast me te snuiven en te dansen. Er lag namelijk een grote groene ponyvoetbal in de bak en ja, zoals de naam het al zegt, het is een ponyvoetbal. De pony’s van de manege vinden het geweldig en zijn zo stoer dat ze er rustig tegenaan schoppen, maar de paarden…. Die denken dat die bal ze bijt of nog erger, hun opeet. Ze blijven er het liefst zo ver mogelijk vandaan. Die bal moest dus uit de bak, anders zouden wij echt niet normaal een uur kunnen rijden. Mijn vriendin hield Desteny en Luuk vast, met hun kont naar de bal gedraaid, zodat ze hopelijk niet zouden zien dat ik met de bal hun kant op kwam om hem buiten de bak te leggen. Nou zo dom waren ze niet, hun hoofdjes gingen alle kanten op om die bal maar in de gaten te kunnen houden. Hoe dichter ik bij de uitgang, en dus bij hun, kwam, hoe gekker ze deden. Luuk stond een beetje op zijn plaats te springen en Desteny was vreselijk hard aan het snuiven en met haar hoofd aan het schudden.

Luuk

Toen ik bijna bij de uitgang was, hield Luuk het niet meer. Hij is halfblind, waardoor hij dingen gewoon veel enger vindt. Hij heeft er maar een half beeld van alles wat er gebeurd en wat hij ziet en moet voor de rest maar op zijn ruiter vertrouwen. Net op dat moment had mijn vriendin haar handen vol aan Desteny, waardoor Luuk het genoeg vond. Hij wou gaan steigeren, dus ik legde snel de bal neer om naar hem toe te gaan, maar het was al te laat. Mijn vriendin had uit voorzorg hem maar losgelaten, wat een hele goede beslissing was, anders was Luuk waarschijnlijk gaan steigeren en was hij misschien in zijn paniek wel op Desteny of mijn vriendin terecht gekomen.

Nu denken jullie vast: ‘probleem opgelost.’ Nou verre van dat! Luuk liep rondjes in de bak en het enige wat ik kon denken: ‘Stap alsjeblieft niet in je teugels.’ Ik was bang dat hij dan nog meer in paniek zou raken en dan helemaal rare dingen zou doen. Op het moment dat ik de bal had neergelegd, omdat ik naar Luuk wou, begon Luna, de hond van de manege, een soort Jack Russel, met de bal te spelen. Dit maakte natuurlijk lawaai, waardoor Desteny nog meer in paniek raakte. Ik zei tegen mijn vriendin dat ze absoluut Desteny niet los moest laten, omdat Luuk dan misschien tegen Desteny zou opbotsen als hij weg probeerde te rennen en met zijn blinde oog Desteny niet zou zien. Luuk raakte ook meer in paniek toen Luna met de bal ging spelen, maar die had de ruimte om zo ver mogelijk weg te rennen van de bal, waardoor hij verder niet gek deed.

Desteny

Ik liep weer snel naar de bal toe en pakte hem op zodat Luna er niet meer mee kon gaan spelen. Hierdoor werd Luuk al wat rustiger, maar Desteny stond bij de uitgang en daar moest ik natuurlijk naar toe met die bal. Door Desteny een eindje te laten lopen, kon ik snel met de bal de bak uit lopen en ik heb hem in het verste hoekje neergelegd. Luuk werd kalm toen hij zag dat het vreselijke enge groene monster weg was en liep uit zichzelf weer naar Desteny toe, waardoor mijn vriendin Luuk weer kon pakken. Eind goed, al goed. Uiteindelijk hebben we een uur heerlijk gereden en zijn er verder geen gekke dingen gebeurd. Maar mijn vriendin en ik, altijd als wij een uurtje gaan rijden, maken we de gekste dingen mee. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Bedankt voor je reactie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...