zondag 27 januari 2013

My Lovely Life #11

De afgelopen twee weken waren hectisch en stonden volledig in het teken van toetsen, verslagen maken en leren, leren en nog eens leren. Wat ben ik blij dat het achter de rug is! Vandaag dus een iets minder uitgebreide My Lovely Life. De volgorde van de foto's is weer willekeurig


Om alle stress even van me af te zetten, ging ik op de crosstrainer. Helaas kan ik het niet lang volhouden met de peesblessure in mijn knie, maar het was toch even lekker.


Het is de afgelopen tijd echt heel koud geweest. Tijd om ook de hond te beschermen tegen de kou. 


Ik maakte een tijger nail-art op mijn nagels. Ik heb een probleem met mijn nagels. De nagel van de ringvinger laat helemaal los, nadat ik er een klap op heb gehad. Ik moet hem kort houden en hopen dat het uitgroeit en het dan weer vastgroeit. Ik weet ook niet hoe ik dit moet doen met nail arts en swatches. Willen jullie nog gewoon het zien met een korte nagel ertussen? 


Altijd lief, deze briefjes. Mama denkt af en toe dat ik niet kan koken haha. 


Mijn memory jar/gelukspotje! Hier komt nog een artikeltje over. 


Ik was bij de Action en zag een ligkussen voor de hond. En wat voor hond stond er afgebeeld? Een Cavaliertje! Wat zijn het toch ook schatjes. 


Na al die stress ging ik gisteren lekker in bad! Even helemaal ontstressen :) 



Om er daarna als een gerimpeld vrouwtje uit te komen.


Omdat het zo koud was mocht ik de afgelopen weken elke keer de auto mee als ik naar de manege ging. Heel erg fijn, want zo'n paardrijbroek is niet heel erg warm!


De eerste toets is binnen! De toets waar ik het meest tegenop zag en waarvan ik het gevoel had dat ik hem helemaal verknald had. Ik huil nooit, maar na deze toets heb ik toch wel wat traantjes gelaten! Er ging zoveel mis die avond.... Ik moest om 20:00 aanwezig zijn, maar er was een ongeluk gebeurd met de trein tussen Zwolle en Meppel, waardoor ik niet met de trein kon. Mijn papa kon mij uiteindelijk brengen, maar ik was al helemaal gestrest omdat ik dacht dat ik niet op tijd ging komen. Ik was (ruim) op tijd aanwezig, hulde voor mijn papa! De stress was helemaal weg, totdat de toets vreselijk uitliep. Ik zag mijn ene medestudent naar de andere weggaan met een slecht gevoel over de toets, waardoor ik weer heel erg zenuwachtig werd. Uiteindelijk was ik een uur later dan gepland aan de beurt. Mijn toets ging niet helemaal vlekkeloos, ook dingen buiten mijn schuld om, maar ik dacht dat het aan mij lag dat de client fouten maakte. Dit was niet zo, maar al dit opgeteld zorgde dat ik wel even wat traantjes liet na mijn toets. De volgende dag kreeg ik dit mailtje en ik heb hem echt wel 5x overgelezen voordat ik het werkelijk durfde te geloven. En wat was ik blij!


Ik kreeg mijn cadeau binnen dat ik via beautyill.nl had gewonnen. Ik had namelijk een tegoedbon gewonnen van €50,- en heb hiervoor een mooie ring uitgezocht. Wat ben ik er blij mee! 


Wat hebben we toch ook een rare hond, ze valt zo bovenop de laarzen in slaap. 


Een hangjongere, ze lag zo echt een poos doodstil bij me. Helemaal ontspannen haha. 


Met dit gladde weer is dit altijd goed om te weten! Ik wist het al vanuit mijn slipcursus, maar het nog even lezen is altijd handig. Gelukkig ben ik nog niet vreselijk weggegleden met de auto *klopt af*, maar je kunt het natuurlijk nooit weten. 


Ik zocht oude foto's voor mijn artikel en kwam deze tegen. Zo leuk om jezelf terug te zien! Hier was ik 7 jaar en begon ik net met paardrijden, al was het op dat moment nog ponyrijden haha.


Terwijl ik aan het shoppen was, zag en hoorde ik ineens een traumahelikopter. Ik word op dat moment altijd even stil, want je weet dat het altijd heel slecht is. De volgende dag las ik dit in de krant. 


Ook las ik dit, wat ik niet snap. Waarom nemen mensen op zo'n late leeftijd nog kinderen? Ik vind het egoïstisch, want als kind raak je je ouders zo ongelofelijk snel kwijt. Ik ben benieuwd of ik er als enige zo over denk of dat jullie denken dat het wel kan en dat het geen probleem is. 


Ik ben zo nieuwsgierig dat ik me afvraag wat de opdracht dan is. 


Met dit troosteloze weer was het tijd voor wat bling bling! Ik voel me dan toch altijd een klein beetje een prinsesje. 


Ik kwam beneden en trof Ramani zo aan, diep in slaap. Ik kon haar aaien, tegen haar praten, ze reageerde niet. Alleen ik hoefde maar een keer "Ramani" te zeggen en ze was wakker. Zo ongelofelijk schattig. 



Geinspireerd op een afbeelding die jullie hier zagen, maakte ik hem na. Wat minder netjes misschien, maar ik vond hem nog steeds superleuk!

Hoe waren jouw afgelopen twee weken? Heb jij ook toetsen gehad en zo ja, hoe gingen jouw toetsen?

3 opmerkingen:

  1. Ja ik vind het inderdaad ook egoïstisch van die ouders. En dan hebben al die andere kinderen misschien nog wel ouders en is die van hem dood. Dat vind ik echt zielig! Ik bedoel het had zijn opa en oma kunnen zijn...

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...