dinsdag 3 april 2012

Persoonlijk

Vandaag even een persoonlijk berichtje tussendoor. Onze hamster is vandaag doodgegaan. En dan denk je misschien: het is maar een hamster. Dat klopt, maar deze hamster was speciaal. En ik ga nu even uitleggen waarom. 



Dit is Nona, haar naam is al speciaal. Wij konden geen naam voor haar verzinnen en ik noemde haar daarom No Name, gewoon voor de grap. Op een gegeven moment zei ik: Kun je haar niet Nona noemen? En zo geschiedde. We noemden haar ook wel Danoontje.





Nona was een ontzettende lieve hamster. Ze beet nooit, ook al was ze niet handtam. Toen ze nog klein was, ging ze altijd in haar etensbakje zitten en hier plaste ze ook weleens. Nog niet helemaal zindelijk zullen we zeggen. Na verloop van tijd was ze te groot voor haar etensbak en begon ze netjes te eten zoals het hoorde. Hoewel Nona nooit beet, kon ze wel heel erg schrikken en dan maakte ze toch een geluid! Het leek wel een kat in het nauw. We noemden haar dan Ninja, omdat ze helemaal klaar voor de strijd was: ze stond op haar achterpootjes, voorpootjes klaar voor de strijd en krijsen. Gelukkig was dit zo over en schrok ze bijna niet meer van ons.






Nona zat nooit een moment stil en was altijd actief zodra ze wakker was. Klauteren tegen het tralies op, aan haar dakje slingeren, in het radje rennen, graven in het zaagsel. Je kon nooit rustig met haar op schoot zitten, want voordat je het wist was ze weg. Ze hield ervan zich te verstoppen achter de kussens en ging daar af en toe ook een kort dutje doen. 




Toen wij een hond kregen die Nona natuurlijk heel erg interessant vond, dachten we dat het haar dood werd. Ze was doodsbang voor de hond en bewoog zich dagen in slow-motion, kruipend over de grond. Na een week of twee had ze door dat die hond helemaal niet zo eng was en zaten ze neus aan neus tegen de tralies. Dit bezorgde haar de bijnaam Bikkel. 

Ongeveer zeven weken geleden ademde Nona ineens heel moeilijk en werd ze sloom. Ze at en dronk nog wel, maar speelde niet meer en sliep eigenlijk de hele dag. We zijn naar de dierenarts geweest, omdat we haar niet wouden laten lijden. Het was of een tumor in de longen of longontsteking. Goudhamsters hebben veel last van tumoren. Omdat ze verder nog wel gezond was, hebben we haar laten behandelen. Het ging weer over terwijl wij op vakantie waren en toen we terug kwamen, was Nona weer een stuk levendiger. Wij dachten dus dat het een longontsteking was geweest. Helaas duurde dit niet lang en na een poosje sliep ze dag en nacht. Ze verliet haar net alleen nog om te eten, te drinken en te plassen. Haar buikje werd ook dik en hard en we wisten dat het einde in zicht was. We hebben haar zoveel mogelijk verwend en haar met rust gelaten. Vanmorgen kwam ze haar nest uit om te plassen en ze was helemaal aan het schudden, alsof ze Parkinson had ofzo. Heel erg. Ze kon bijna niet meer lopen en voelde heel erg koud aan. We hebben haar in haar nestje gelegd en lekker toe gedekt. Twee uurtjes later was ze al dood. Ik ging kijken om twee uur en ze lag heel vredig in haar hokje met haar oogjes half dicht. Nona is ruim 1,5 jaar geworden, wat voor een hamster heel erg oud is. 
Omdat Nona zo'n bijzondere hamster was, zo lief, zo mooi en zo dapper, een blogpost speciaal voor haar. Nona R.I.P. Ik zal je nooit vergeten.

Of er een nieuwe hamster komt, geen idee. Dit ligt ook aan mijn zusje en moeder. En nee, onze hamsters worden niet bij het afval gegooid, die worden gewoon begraven. Ze zijn toch een poosje deel van ons gezin geweest. 

2 opmerkingen:

  1. Aahhhhh, mijn lieve Danoontje :(
    R.I.P. Nona'tje <3

    BeantwoordenVerwijderen
  2. aaawwwhh :(
    die foto's zijn echt superschattig trouwens :3

    BeantwoordenVerwijderen

Bedankt voor je reactie!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...